ಕುಲಾಲ ವರ್ಲ್ಡ್ ಡಾಟ್ ಕಾಮ್ (ಸಂಪಾದಕೀಯ) : ಮಣ್ಣಿನ ಮಡಿಕೆ ಅಥವಾ ಪಾತ್ರೆಗಳ ಇತಿಹಾಸವು ಮಾನವ ನಾಗರಿಕತೆಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯೊಂದಿಗೆ ಅವಿನಾಭಾವ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ನೀರು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಮಾನವನ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಕೃತಿಯ ನಡುವಿನ ಸಹಬಾಳ್ವೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. ಮಾನವನು ಅಲೆಮಾರಿ ಜೀವನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಂದೆಡೆ ನೆಲೆಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದ ನವಶಿಲಾಯುಗದಲ್ಲಿ, ಅಂದರೆ ಸುಮಾರು 10,000 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಕೃಷಿ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಪ್ರಾರಂಭವಾದವು. ಬೆಳೆದ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಶೇಖರಿಸಲು ಮತ್ತು ನೀರನ್ನು ಇಡಲು ಪಾತ್ರೆಗಳ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಎದುರಾದಾಗ, ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸುವ ಕಲೆ ಜನ್ಮತಾಳಿತು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಈ ಮಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೈಯಿಂದಲೇ ರೂಪಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಮಡಿಕೆ ತಯಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಬದಲಾವಣೆ ಉಂಟಾಗಿದ್ದು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 3500ರ ಸುಮಾರಿಗೆ ಮೆಸೊಪಟೇಮಿಯಾದಲ್ಲಿ ಕುಂಬಾರ ಚಕ್ರ ಆವಿಷ್ಕಾರವಾದಾಗ. ಈ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಿಂದಾಗಿ ಮಡಿಕೆಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಸುಂದರವಾದ ಆಕಾರ ಮತ್ತು ಸಮತೋಲನವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡವು. ಭಾರತದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲೂ ಮಣ್ಣಿನ ಪಾತ್ರೆಗಳಿಗೆ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸ್ಥಾನವಿದೆ. ಸಿಂಧೂ ಬಯಲಿನ ನಾಗರಿಕತೆಯ ಉತ್ಖನನದಲ್ಲಿ ಪತ್ತೆಯಾದ ಕೆಂಪು ಮತ್ತು ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ ಚಿತ್ರ ಬಿಡಿಸಿದ ಪಾತ್ರೆಗಳು, ಅಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ಮಣ್ಣನ್ನು ಸುಟ್ಟು ಗಟ್ಟಿ ಮಾಡುವ ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿವೆ.
ಮಣ್ಣಿನ ಮಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನೀರು ಕುಡಿಯುವುದು ಕೇವಲ ಸಂಪ್ರದಾಯವಲ್ಲ, ಅದರ ಹಿಂದೆ ಆಳವಾದ ವಿಜ್ಞಾನವಿದೆ. ಮಡಿಕೆಯ ಗೋಡೆಗಳ ಮೇಲಿರುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ರಂಧ್ರಗಳ ಮೂಲಕ ನೀರು ಆವಿಯಾದಾಗ (Evaporation), ಅದು ಮಡಿಕೆಯ ಒಳಗಿನ ಶಾಖವನ್ನು ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಈ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಿಂದಾಗಿ ನೀರು ತಣ್ಣಗಿರುತ್ತದೆ. ಜೊತೆಗೆ ಮಣ್ಣು ಕ್ಷಾರೀಯ ಗುಣವನ್ನು (Alkaline Nature) ಹೊಂದಿರುವುದರಿಂದ, ನೀರಿನಲ್ಲಿರುವ ಆಮ್ಲೀಯತೆಯನ್ನು ಸಮತೋಲನಗೊಳಿಸಿ ದೇಹದ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಬಾಟಲಿಗಳಂತೆ ಇದು ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ಹಾನಿ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಬಂದು ಮಣ್ಣಿಗೇ ಸೇರುವ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪರಿಸರ ಸ್ನೇಹಿ ವಸ್ತುವಾಗಿದೆ.
ಇಂದಿನ ಆಧುನಿಕ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಫ್ರಿಜ್ಗಳ ಅಬ್ಬರವಿದ್ದರೂ, ಬೇಸಿಗೆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ “ಬಡವರ ಫ್ರಿಜ್” ಎಂದೇ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಮಣ್ಣಿನ ಮಡಿಕೆಯ ಮೌಲ್ಯ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿಲ್ಲ. ಆಯುರ್ವೇದದಲ್ಲೂ ಮಣ್ಣಿನ ಪಾತ್ರೆಯ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಶ್ಲಾಘಿಸಲಾಗಿದೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಡಿಕೆಯ ನೀರು ಕುಡಿಯುವುದರಿಂದ ಗಂಟಲು ನೋವು ಬರುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ನೀರನ್ನು ತಂಪು ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಪರಿಸರ ಎರಡನ್ನೂ ಕಾಪಾಡುವ ಮಣ್ಣಿನ ಮಡಿಕೆ ಇಂದಿಗೂ ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗವಾಗಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿದೆ.
ದಿನೇಶ್ ಬಂಗೇರ ಇರ್ವತ್ತೂರು (ಸಂಪಾದಕ)
